Sinds afgelopen week loop ik mee als raadsadviseur bij de gemeente Amersfoort. En wat me daar opnieuw opvalt, is hoe herkenbaar die eerste periode in een raad eigenlijk altijd is.

Nieuwe mensen. Nieuwe rollen. Veel enthousiasme. Maar ook: zoeken, aftasten… en soms de eerste momenten waarop het schuurt. Want ergens in die eerste 100 dagen gebeurt het bijna altijd. Een debat wordt scherper. Een opmerking komt harder binnen dan bedoeld. Of je loopt een vergadering uit met het gevoel:

ging dit nou over de inhoud… of over mij?

Ik zie het gebeuren. En eerlijk gezegd herken ik het ook nog heel goed van mijn eigen tijd in de raad. Want als je start als raadslid, begin je vaak vanuit betrokkenheid. Je wilt iets bijdragen. Je zet je ergens voor in. En juist daarom kunnen scherpe reacties of politieke dynamiek soms onverwacht binnenkomen. Laat me je dit meegeven:

schuring betekent niet automatisch dat het misgaat.

Sterker nog, vaak betekent het juist dat mensen betrokken zijn en dat belangen echt gevoeld worden. Dat hoort bij politiek. Maar… het vraagt wel iets van je. Want de kunst is niet om schuring te voorkomen. De kunst is om stevig te blijven zonder hard te worden. En dat leer je alleen door het mee te maken.

Door een keer te denken: dit had ik anders willen doen. Of: waarom raakt dit me eigenlijk zo?

Wat helpt in die momenten:

  • Haal inhoud en persoon bewust uit elkaar
  • Reageer niet altijd meteen
  • Gun jezelf tijd om dingen te laten landen
  • Blijf nieuwsgierig naar de ander, ook als je het oneens bent
  • En onthoud: niet alles wat scherp klinkt, is persoonlijk bedoeld

Wat ik nu in de praktijk opnieuw zie, is dat juist de manier waarop je met die eerste schuurmomenten omgaat, veel zegt over hoe je groeit in je rol. Niet door harder te worden. Maar door steviger te worden. Dat verschil is groot.

Stevig betekent:

  • dichtbij jezelf blijven
  • professioneel reageren
  • ruimte houden voor de relatie, ook bij verschil van mening

En ook hier hoef je het niet alleen te doen.

Juist na lastige momenten kan het helpen om even te sparren. Met je fractie. Met collega’s. Of met de griffie. Soms helpt één gesprek al om dingen weer in perspectief te zien. En voor griffies ligt hier misschien wel één van de belangrijkste rollen in deze fase. Niet om het debat glad te strijken, maar wel om oog te houden voor de mensen achter de rollen. Hoe help je nieuwe raadsleden stevig te worden zonder zichzelf kwijt te raken?

Voor nu: Het hoeft niet altijd soepel te gaan om toch goed te gaan. Schuring hoort erbij.

De vraag is alleen: wat doe jij ermee? Herkenbaar? Of heb jij jouw eerste “schuurmoment” inmiddels ook gehad?

Herkenbaar? Of heb jij inmiddels jouw manier gevonden om overzicht te houden? Deel in dat geval jouw tip. Daar hebben andere (startende) raadsleden dan misschien ook wat aan.